Tibet in het kort
"De Tibetaanse kwestie draait zowel om mensenrechten als om burger- en politieke rechten. Daar komt nog bij dat Tibet een waardevolle cultuur heeft, die gebaseerd is op de principes van wijsheid en mededogen. Deze cultuur staat voor wat we in de wereld van vandaag ontberen: een werkelijk gevoel van onderlinge verbondenheid. Dit moeten we voor het Tibetaanse volk zien te behouden, maar ook voor onszelf en onze kinderen.”Richard Gere, voorzitter van International Campaign for Tibet
Geschiedenis Na het stichten van de Volksrepubliek China viel het Chinese volksbevrijdingsleger in 1949 Tibet binnen. De Chinese troepen versloegen het kleine slecht getrainde Tibetaanse leger.
De politieke en spirituele leider van de Tibetanen, Zijne Heiligheid de 14e Dalai Lama, heeft lang geprobeerd om vreedzame onderhandelingen met Mao Zedong te voeren, maar zonder resultaat. In 1959 kwamen de Tibetanen massaal in opstand tegen de Chinese bezetting. Het Chinese volksleger sloeg de opstand hard neer en dwong de Dalai Lama om naar India te vluchten. Meer dan 80.000 Tibetanen volgden hem.
De daaropvolgende decennia waren de vernielingen in Tibet enorm. Met name tijdens de Culturele Revolutie (1965-1976) verloren honderdduizenden Tibetanen hun leven.
Eind jaren zeventig gingen de hervormingen in mildere vorm voort. Maar China bleef het politieke leven in Tibet controleren. Eind jaren tachtig vonden er in Tibet massale demonstraties plaats, onder andere als antwoord op de grootschalige toestroom van Chinezen in Tibet. Veel Tibetanen zijn toen gevangengezet en gemarteld.
MensenrechtenschendingenDe mensenrechtensituatie in Tibet is nog altijd ernstig. De Chinese bezetters ontzeggen het Tibetaanse volk vrijwel alle rechten uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, zoals het recht op zelfbeschikking, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van samenkomst en het recht op vrij rondreizen.
Tibetanen die zich vreedzaam verzetten tegen de Chinese onderdrukking worden opgepakt en gemarteld. Niet lang geleden, in het voorjaar van 2008, zijn na protesten nog duizenden Tibetanen gevangen genomen.
De Internationale Commissie van Juristen rapporteerde in 1959 aan de Verenigde Naties dat “de Chinezen vastbesloten zijn alle methodes te gebruiken om iedere vorm van godsdienstuiting uit te roeien en de communistische doctrine daarvoor in de plaats te zetten.” Tijdens de Culturele Revolutie werden meer dan 6.000 kloosters en tempels geplunderd en vernietigd en werd elke vorm van godsdienstbeoefening verboden.
De Chinese Communistische Partij heeft strenge voorschriften opgesteld voor monniken en nonnen die tot op de dag van vandaag gelden. Er zijn restricties op het aantal monniken en nonnen dat in de kloosters mag leven. Werkteams van de Partij worden naar kloosters gezonden om daar ‘patriottische heropvoedingcampagnes’ te voeren. Daarbij moet de Dalai Lama openlijk afgezworen worden. Een groot aantal nonnen en monniken heeft zich vreedzaam verzet tegen dit Chinese beleid. Veel van hen zijn langdurig gevangengezet en gemarteld. Dit alles heeft er sinds eind jaren tachtig toe geleid dat duizenden van hen gevlucht zijn en nu in ballingschap leven.
